โรงไฟฟ้าถ่านหิน บทเรียนที่ไม่เคยจดจำ
วันดีคืนดี พอความเคลื่อนไหวคัดค้านการก่อสร้าง "โรงไฟฟ้าถ่านหิน" ซาลงไปคณะกรรมการพลังงานแห่งชาติ (กพช.) ก็กระดิกตัว เดินหน้าแผนเปิดประมูลก่อสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินใหม่ทันที
ในขณะที่นานาอารยะประเทศตื่นตัว-ตระหนักถึงภัยมลพิษจากการเผาไหม้ของถ่านหิน พร้อมกับหันไปพัฒนาเทคโนโลยีพลังงานทางเลือกให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น
อาทิ พลังน้ำ พลังลม ชีวมวล พลังแสงอาทิตย์ ก๊าซชีวภาพ
แต่กพช. กลับกำหนดนโยบายฝืนกระแสโลก ดึงดันจะใช้ถ่านหิน ซึ่งเป็นพลังงานสกปรกยุคโบราณที่ปล่อย "คาร์บอนไดออกไซด์" ออกสู่ชั้นบรรยากาศมหาศาล
จนกลายเป็นตัวการสำคัญของวิกฤตโลกร้อน
และเป็นเหมือนกับ "มัจจุราช" ที่คอยคร่าชีวิตประชากรที่อยู่ในรัศมีรายรอบโรงไฟฟ้าถ่านหินอย่างสนุกมือ!
ธุรกิจไฟฟ้าถ่านหินมีความลึกลับซับซ้อน ตกอยู่ในมือของกลุ่มอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ทั้งในและต่างประเทศ
บทเรียนความทุกข์ของชาวบ้านในอ.แม่เมาะ จ.ลำปาง ผู้ได้รับผลกระทบแสนสาหัสจากโรงไฟฟ้าถ่านหิน ไม่ได้ทำให้ผู้กำหนดนโยบายพลังงาน รวมทั้งรัฐบาล มองเห็นธรรมอะไรบ้างเลยหรือ?
ถ้าสังคมไทยไม่ลืมเรื่องราวในอดีตง่ายจนเกินไป น่าจะยังคงจดจำกันได้ว่า
สิ่งที่ชาวแม่เมาะต้องเผชิญ เพราะมลพิษที่ปล่อยออกมาจากโรงไฟฟ้าถ่านหินนั้นมีอะไรบ้าง...
ทั้งภาวะการล้มป่วยด้วยโรคระบบทางเดินหายใจสารพัดชนิด
สาเหตุเพราะต้องทนรับสารพิษจากฝุ่น กำมะถัน สารตะกั่ว ปรอท ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ ฯลฯ นานนับสิบๆ ปี
ภาวะฝนกรด
ไร่นา สัตว์เลี้ยงลมตายเป็นเบือ
ผลสุดท้าย ชาวบ้านแม่เมาะต้องรวมตัวกันฟ้องร้องการไฟฟ้าฝ่ายผลิตให้จ่ายเงินชดเชยและจัดการอพยพประชาชนออกจากพื้นที่
ใครที่พอมีเงินมากหน่อย ก็ตัดสินใจควักกระเป๋าหอบหิ้วลูกหลานครอบครัวหนีตายล่วงหน้าไปก่อน
ต้นทุนการดำเนินงานโรงไฟฟ้าถ่านหิน "ถูกที่สุด" ก็จริงอยู่..
แต่ต้นทุนทางสังคม ต้นทุนด้านสิ่งแวดล้อม ที่สูญเสียไปเพราะการมาถึงของโรงไฟฟ้าถ่านหินนั้น..
ท่านผู้มีอำนาจทั้งหลายเคยคิดถึงบ้างหรือเปล่า หรือคิดแต่ไม่สนใจ เพราะลูกหลานตัวเองไม่ต้องรับกรรม!?!